Vanavond staan er in de commissievergadering van de gemeente Deurne ongeveer tien plannen op de agenda die allemaal met hetzelfde te maken hebben: het stoppen van agrarische activiteiten en de omzetting naar iets anders.
“een optelsom van losse omzettingen”
Op zichzelf lijken dat losse plannen. Maar samen laten ze iets veel groters zien. De transitie van het buitengebied in Deurne is volop bezig.
Oude functies verdwijnen, stallen gaan tegen de vlakte en erven krijgen een andere invulling. Maar dan komt vanzelf de vraag op: waar gaat het buitengebied van Deurne eigenlijk naartoe?
Wat wordt straks het nieuwe karakter van ons buitengebied?
Te vaak zien we dezelfde nieuwe bestemmingen terugkomen: burgerwoningen, agrarisch-technische hulpbedrijven, paardenhouderijen en hier en daar wat zorg. Dat komt in de plaats van boerderijen en bedrijven die van oudsher direct verbonden waren met het land eromheen.
Waar boerderij en erf vroeger nog een duidelijke relatie hadden met akkers, weilanden en het landschap, zien we die band nu steeds vaker verdwijnen. Het land wordt iets dat er nog bij ligt. Iets dat verpacht, verkocht of overgenomen wordt. Van hoofdzaak naar bijzaak.
En wat komt ervoor terug? Nauwelijks toeristische ontwikkelingen. Vooral veel functies die op papier nog iets agrarisch hebben, maar in de praktijk vaak beter op een bedrijventerrein passen dan in het buitengebied. En we zien ook geen “extensieve natuur-inclusieve” veehouderij of landbouw terugkomen.
Zo verandert het buitengebied stap voor stap. Niet in een duidelijke richting, maar in een optelsom van losse omzettingen.
En precies dat is de vraag die boven al die plannen hangt: wat willen we in Deurne uiteindelijk dat het buitengebied wordt?